Şeytan Ne Demek ?

Arap dilinde şeytan kelimesi “Şatane” kökünden türemiş olup uzaklaşma anlamınadır. Şeytan, tabiatı itibariyle beşer tabiatından, fasıklığı itibariyle de her türlü hayırdan uzak olduğundan uzaklaşma anlamına şeytan denmiştir. Bazıları ise “Şate” kelimesinden türetilmiş olduğunu ve onun ateşten yaratıldığı için bu ismi aldığını sözlü şahidleri bulunduğunu belirtiyorlar.  Bazı bilginler ise anlam bakımından her iki ifadenin de doğru, ancak birincinin daha sahih olduğunu ve arapların buna benzer sözlü şahidleri bulunduğunu belirtiyorlar.

Şu halde şeytan kelimesi en doğru rivayete göre, uzaklaşma anlamından türetilmiştir. Bunun için de insanlardan, cinlerden ve hayvanlardan isyan eden herkese şeytan adı verilmiştir. Nitekim Allah Teala şöyle buyuruyor : «Böylece biz her peygambere cinlerin ve insanların şeytanlarından düşmanlar kıldık. Birbirlerini aldatmak için sözün parlağım söylerler.» (En’am, 112)

İmam Ahmed’in Müsned’inde Ebu Zerr (r.a.)’den nakledildiğine göre Rasulullah (s.a.) şöyle buyurur : «Ey Ebu Zerr insan ve cinlerin şeytanlarından Allah’a sığın.» Ebu Zerr diyor : Dedim ki insanlardan da şeytanlar var mıdır? Evet, buyurdu.

Müslim’in Sahih’inde de Ebu Zerr (r.a.)’den aynı şekilde rivayet edilir ki Rasulullah (s.a.) şöyle buyurmuştur: «Namazı, kadın, merkep ve kara köpek keser.» (Ebu Zerr diyor ki) Ey Allah’ın Rasulü kara köpekle sarı veya kırmızı köpek arasında ne fark vardır? dedim. Allah’ın Rasulü buyurdu ki: «Kara köpek şeytandır.»

İbn Vehb der ki, Ömer İbn Hattab (r.a.) bir katıra binmiş yavaş yavaş yürüyormuş. Hz. Ömer ona vurduğu halde o daha yavaş yürümekten başka bir şey yapmazmış. Nihayet üstünden inip demiş ki “beni bir şeytanın sırtına bindirdiniz, kendimi bed görünceye kadar ondan inmedim.” Bu hadisin isnadı sahihtir.

Kaynak : İbni Kesir Tefsiri