Kadınların âdet ve lohusalık hâllerinde yapamayacakları şeyler nelerdir?

Âdetli ve lohusa kadınlar için bazı özel hükümler vardır. Bu hâllerden biri kendinde bulunan kadınlar; Cinsel ilişkide bulunamazlar. Kur’an-ı Kerim’de: “Sana kadınların ay hâlini sorarlar. De ki, “O bir ezadır (rahatsızlıktır.) Ay hâlinde kadınlardan uzak durun. Temizleninceye kadar onlara yaklaşmayın…” [Bakara, 2/222] buyrulmaktadır. Namaz kılmazlar, oruç tutmazlar. Çünkü Hz. Peygamber bu durumdaki kadınların oruç tutmayacaklarını ve namaz kılmayacaklarını bildirmiştir [Buhârî, Hayz, 1]. Bu konuda müçtehitler görüş birliği içindedirler. Hayız ve nifas hâllerinde kılınmayan namazlar daha sonra kaza edilmez, bu hâllerde tutulmayan Ramazan oruçları ise kaza edilir. Hz. Aişe, (r.a.) hayız hâli sona eren kadının namazlarını kaza edip etmeyeceğini soran bir kadına; “Resûlüllah zamanında ay hâlinden çıktığımızda bize oruçları kaza etmemiz emredilir, namazları kaza etmemiz ise emredilmezdi.” [Müslim, Hayz 15] cevabını vermiştir. Hayız ve nifas hâlindeki kadınlar, Kâbe’yi tavaf edemezler. Hz. Peygamber (s.a.s.) ay hâli sebebi ile hac yapamayacağından endişe ederek ağlayan Hz. Aişe’ye (r.a.); “Kâbe’yi tavaf etmek dışında haccedenlerin yaptığı her şeyi yap.” [Buhârî, Hayz, 1] buyurmuştur. Özel hâllerinde kadınların Kur’an okuyamayacaklarına dair açık bir nas bulunmadığından, âdet gören veya loğusa olan kadınların Kur’an-ı Kerim’i okumaları konusunda İslam bilginleri farklı görüşler ortaya koymuşlardır. Hanefî ve Şâfiîlere göre hayızlı ve loğusa kadınlar, dua kastıyla dua anlamı içeren ayetler dışında Kur’an okuyamazlar [Serahsî, Mebsût, Dâru’l-Marife, ts. , III, 151-152; Şirbînî, Muğnî’l-Muhtâc, Beyrut, 1418/1997, I, 120-121, 172]. İmam Mâlik’ten gelen bir rivayete göre hayızlı veya loğusa olan kadınlar el sürmeden ezbere veya yüzünden Kur’an-ı Kerim’i okuyabilirler [Abderî, et-Tâcü ve’l-iklîl, Beyrut, 1398, I, 375]. İmam Mâlik bu durumdaki öğretici ve öğrencilerin Kur’an-ı Kerim’i tutmalarını da öğretme ve öğrenme zaruretine binaen câiz görmüştür [Düsûkî, Haşiye ale’ş-Şerhi’l-kebîr, Beyrut, ts., I, 174].

Yorumlar