Eşinin cinsel ilişki isteğini reddeden kadını boşamak caiz midir?

Eşler birbirlerinin haklarına, evlenme ile yüklendikleri vazifelere riayete mecburdurlar. Evliliğin önemli amaçlarından biri, biyolojik ve doğal bir ihtiyaç olan cinsel tatminin evlilik kurumu içinde meşru bir şekilde karşılanmasıdır. Bu bakımdan kişi çok önemli bir mazeret ve engel olmadığı sürece eşinin cinsel isteğini reddetmemelidir [Buhârî, Nikâh, 85; Tirmizî, Radâ, 10].

Bununla birlikte eşlerden birinin yorgun, hasta veya psikolojik olarak kendini hazır hissetmediği durumlarda diğerinin bunu anlayışla karşılaması gerekir. Hastalık, psikolojik rahatsızlık ve aşırı yorgunluk gibi bir mazeret olmadığı hâlde cinsel taleplerin eşler tarafından yerine getirilmemesi, evliliğin gayesine aykırı olduğu gibi evliliğin huzur içinde sürdürülmesine de engel bir tavırdır. Evlilik birliğinin devam ettirilmesini zorlaştırıcı nitelikteki bu tavır boşanma sebebi sayılmaktadır. Nikâh sebebiyle ortaya çıkan dünyevi ve uhrevi maslahatlar ortadan kalkar, kadın ve erkeğin bir arada yaşaması imkânsız hâle gelirse boşanmaya gidilebilir. Eşler arası geçimsizlik bazen ileri dereceye ulaşır ve boşanma tek çare olarak görülebilir. Ancak, boşanma en son başvurulması gereken bir çaredir. Zira Hz. Peygamber (s.a.s.), “Allah’ın helal kıldığı şeylerden en sevimsiz olanı boşamadır.” buyurmuşlardır [Ebû Dâvûd, Talak, 3].