Akraba evliliği dinimizce caiz midir?

İslam dininde evlenilmesi caiz olmayan hısımlar ayet ve hadislerde
sayılmış ve bunların dışında kalanlarla evlenmenin helal
olduğu açıkça ifade edilmiştir. Kendileriyle evlenilmesi haram
olan kadınlar şunlardır: Anne, anne veya baba tarafından olan
büyük anneler, kız, oğlan ve kızın çocukları yani torunlar, kız
kardeş, kız ve erkek kardeşin kızları, hala, teyze, eşin annesi,
kendisiyle birleşilen eşin başka kocasından olan kızı, oğlun eşi,
evlilikleri devam ettiği sürece eşin kız kardeşi ile teyzesi ve halası
(eşinden ayrılmadan bunlarla evlenemez), puta, ateşe, yıldıza
tapanlar, sütanne, sütkız kardeş, süthala, sütteyze ve başkalarının
nikâhında bulunan kadınlar [Nisâ, 4/23-24; Mevsılî, el-İhtiyâr,
Beyrut 1999, III, 84]. Bunların dışında kalanlarla başkaca bir evlenme
engeli de yoksa evlenmek caizdir. Nisâ suresinde evlenilmesi
yasak olanlar sayıldıktan sonra, “Bunların dışında kalanlarla
ise evlenmek size helal kılınmıştır.” [Nisâ 4/24] buyrulmuştur.
Yukarıda sayılanların dışındaki akrabalarla evliliği yasaklayan
bir delil bulunmamaktadır. Bazı kitaplarda nakledilen “Yakın
akrabalarla evlenmeyin; çünkü çocuk zayıf doğar.” şeklindeki
hadis güvenilir kaynaklarda yer almamaktadır [İbn Hacer, et-Telhîsu’l-
Habîr, 1419/1989, III, 309]. Ayrıca “Zayıf çocuklar dünyaya getirmektesiniz.
Bu yüzden yabancı kadınlarla evlenin.” sözü Hz.
Peygamber (s.a.s.)’e değil, Hz. Ömer’e aittir [İbn Hacer, et-Telhîsu’l-
Habîr, 1419/1989, III, 309]. Hz. Peygamber (s.a.s.) halasının kızı
Zeynep binti Cahş ile evlendiği gibi [Ahzâb, 33/36-38], kendi kızı
Hz. Fatıma’yı da amcasının oğlu Hz. Ali ile evlendirmiştir. Akraba
evliliği dinen mübah olmakla beraber, eş adayında irsî
hastalık gibi bir sağlık sorunu bulunup bulunmadığı dikkate
alınmalıdır.(Diyanet)